5.9.12

Λευκη Αμμος

Ξερω πως οτι και να γραψω παρακατω δεν θα δωσεις σημασια. Αλλα εγω θα σου πω την ιστορια μου.
Το καραβακι. Ειχα αποφασισει πως θα εδινα στον εαυτο μου 10 μερες μοναξιας. Ειχα αναγκη ν' αναπνευσω. Μου 'χε τελειωσει το χιουμορ. Ηθελα τις αλλαγες που επιθυμουσα τοσα χρονια. Η ωρα ειχε ερθει αλλα πριν απο αυτο θα εδινα στον εαυτο μου μερικες μερες μοναξιας. Το 10 ηταν ενας υποθετικος αριθμος.
Μοναξια...Μη φανταστεις! Μερικες μερες σε νησακι απομερο με την αγαπημενη μου. Εκεινος, ο υπεροχα αγαπημενος ερωτας μου, συμφωνησε. Εμεινε εκει απο οπου εγω εφυγα. Και το θαυμα εγινε. Το 10 δεν ηταν πια ενας υποθετικος αριθμος. Ηταν η πραγματικοτητα μου. Το καραβακι εκεινο εγινε το εφαλτηριο για τη μοναξια μου. Υπεροχες στιγμες. Η λευκη αμμο δεν μου εκαψε τα ποδια ουτε στιγμη. Σε μια σκηνη, κατω απο τους λυγισμενους απ' τον αερα κεδρους. Αποκαλυψη. Με βρηκα παλι. Η αγαπημενου μου μικρη Ινα, οπως παντα εκεινη ηταν το ενα βημα μπροστα απο μενα και με οδηγησε σε καινουργιες ανακαλυψεις. Η λευκη αμμο... Η υπεροχα μαλακια, αφρατη λευκη αμμο, μας δεχτηκε ολοκληρες επανω της. Γυμνες. Γυμνες απο ρουχα. Γυμνες απο αγχος. Γυμνες κι απαλλαγμενες απο καθετι περιττο αχρωμο και αγευστο. Ημουν εκει στο μικρο ησυχο απομερο νησακι μου, με τον ερωτα αγκαλια.

No comments: