29.5.12

Thanks

Ευχαριστω πάρα πολυ τον φιλο μας τον yianni, που μας παραχωρησε,
στον Paul & εμενα, στα τρια μας παιδια, στον σκυλο μας τον morgan, στην κοτα μας την παγωνα, γιατι κακα τα ψεματα, μην κρυβόμαστε πισω απο το δαχτυλο μας, αλλα κοτουπουλακι πια, οσο και καλοπροαιρετος να σαι, δεν μπορεις να το πεις το ζωντανό,
το σπιτι που θα νοικιαζε υπο αλλες συνθηκες σε κανονικους ανθρωπους και θα έπαιρνε κανονικα λεφτα. Ένα εκπληκτικα μεγαλο σπιτι, 3οροφων, σε μια θαυμασια πρασινη γειτονια διπλα στο ποταμι.

Ο yiannis... μεγαλη μορφη απο τα παιδικα μου χρονια. Κούκλος. Έξυπνος. Δραστήριος. Παρα-Μορφωμένος επιστήμονας του φανταστικου. Με την συντροφο της ζωης του και μητερα των παιδιων του Ginjer, την πικαντικα-κοκκινα-μαλλια, που αν δεν ηταν αυτη, απλα θα ηταν ενα βρωμερό ασυγκεντρωτο ρεμαλι θαμωνας των ανηλιαγων καμπαρε, που πιθανοτατα θα χε πεθανει απο την πεινα χρονια τωρα.

Φτάνει σιγα σιγα και πάλι ο καιρός να αποχωρήσουμε. Τσιγγάνοι πια. Να ξαναδουμε την ελλαδα στους κανονικους της τους ρυθμους, που χαμε χασει ενα χρονο. Αναρωτιέμαι, θελω; Το βλέπω και στα μάτια του συντροφου μου. Ειναι ενας βαυαρος ξανθος με ολιγα μαλλια γερμαναρας, που θρεφει τεραστια συμπαθια προς τους ελληνες και νοιωθει ζεστασια οταν ειναι στην ελλαδα, αλλα στα μάτια του βλέπω ένα μονιμο ερωτηματικο. Δεν μου μιλάει για τις αγωνιες του, τωρα τελευταια. Καταλαβαινω ότι προσπαθει να καταλαγιασει το αγχος, να βαλει τα πραγματα σε μια σειρα στο μυαλο του και να τα συζητήσει όταν θα ειναι ηρεμος. Ποσο τον αγαπω... Βλέπω την πάλη μεσα του. Την πάλη του επιστημονα με τον μουσικο. Εκεινες την στιγμες ειναι που του χαιδευω την κεφαλα και του δινω ενα φιλι στο μετωπο.

Όλα θα γινουν, αυτο συνηθιζω να λεω. Ολα θα γινουν, δεν χρειαζονται στεναχωριες. Το πιστευω, δε το λεω ετσι. Πιστευω μεσα μου πως ολα θα γινουν κατ ευχην, για ολο τον κοσμο. Αμα εχεις "δουλεψει" τη ζωη σου, γιατι τα πραγματα να μην γινονται οπως τα θες;

Εκεινες τις στιγμες ειναι που η αγαπαρα μου, αρχιζει να μου μιλα για τους ανθρωπους. Τα δικαιωματα τους. Μου λεει οτι οι σχεσεις των ανθρωπων οσο και να θελουννα μας πεισουν για το αντιθετο δεν ειναι νομικες. Τα αισθηματα εννωνουν τους ανθρωπους και αυτα ειναι που μας ανοιγουν τα ματια για να καταλαβουμε τις υποχρεωσεις μας.

Ειναι η ζωη μια βολτα, λεει. Ακολουθει η σκεψη του ενα περιεργα λογικο μονοπατι. Φτανει εκει που θα πρεπει ολων των ανθρωπων να φτανουν οι σκεψεις και οι φαντασιωσεις. Η ζωη ειναι μια βολτα και το μονο που χρειαζεται για την ελευθερια ειναι η παιδεια.

Για αυτο εχουμε φιλους σαν τον yianni... κι οχι μόνο.
Τετριμένο το τσιτατο, αλλα ειναι αληθεια οτι την ζωη την κανουμε εμεις περιπλοκη. Ειναι ευτυχια να χεις φιλους. Να ακους την αυστηρη τους φωνη σε καθε μαλακία. Να εχεις το χερι τους απλωμενο επανω σου σε καθε αδυναμη στιγμη σου. Να δεχοντε τα δωρα σου, με ανεση, κι οχι με φτηνιαρικα αισθηματα. Να γουσταρεις να πας για ενα φαι και μια μπυρα τα ξημερωματα και να σε ακολουθουν χωρις πως και γιατι μετα απο ενα τηλεφωνημα.
Να πηγαινεις μαζι τους διακοπες και σε πορειες με την ιδια ανεση. Να εμπιστευεσαι την ζωη σου στα χερια τους.

Τερμα τα πολλα λογια... Ωρα για εργα!
Λοιπον, μια γαλατοπιτα γιαννιωτικη, το οποιο σημαινει οτι δεν θα ειναι γλυκια. Έχω καιρο να την φτιαξω. Ειχα παραθεσει ξανα την συνταγη μου στο see my true reflection, η οποια ειναι λιιιγο παραποιημενη, αλλα παραμενη παραδοσιακη.
θα χρησιμοποιησω 1 1/2 λ φρεσκο γάλα
250 γρ σιμιγδάλι
5 αυγά μεσαιου μεγεθους

1  φλ τυρι φετα τριμμένο στο χέρι
1 φλ ανθοτυρο κρητης, αλλα επειδη δεν εχω εδω θα βαλω απλα κι αλλη φετα.
μπολικο ελαιολαδο
1 κ.γ. αλάτι
8 φύλλα κρούστας ή μπακλαβα ή βυρητου, αν και τα τελευταια ειναι τα πιο λεπτα οποτε θα χρησιμοποιησετε 10. Προτιμω να ανοιγω μονη μου το φυλλο, οπως και θα κανω για τους αγαπητους φιλους μου, θα μου βγει αρκετα λεπτο, αλλα και παλι θα ειναι σε παχος οσο 2 φυλλα κρουστας, οποτε κατα πασα πιθανοτητα θα χρησιμοποιησω 3 πανω, 3 κατω.

Βράζω σε κατσαρολα το γάλα με το σιμιγδάλι, αναδευοντας παντα με την ιδια φορα, μέχρι να γίνει ένας ομοιόμορφος χυλός. Λιγο πριν πηξει θα αλατισω. Όταν πήξει, θα το βγάλω απ τη φωτιά. Θα προσθέσω τη φέτα και τ' αυγά ελαφρως χτυπημενα και θα ανακατεψω ολα τα υλικα μαζι. Θα αλειψω ενα ταψι με λάδι. Θ' αραδιάσω τα μισα φυλλα, σταζοντας λαδακι ενδιαμεσα. Θα απλώσω ομοιόμορφα το μίγμα από πάνω και μετα θα αραδιασω τα υπολοιπα φύλλα, χρησιμοποιώντας και παλι λαδακι ενδιαμεσα. Τελος, θα ραντισω με νερό και βουτυρακι φρεσκο τα φύλλα για να μην ξεραθούν. θα ψησω στο φούρνο σε μεσαιας θερμοκρασιας φουρνου κι απο πριν προσθερμασμενο για καμια ώρα, ή μεχρι να παρει ενα χρυσο χρωμα.

Θα τους εχω μπυρες και κρασι της αρεσκειας τους. Θα κανω μερικα κνεντελ (knodel, με δυο τονους απανω απο το 'ο'). Μια γαβαθα obazda για να βουτηξουμε τα pretzel, που θ' αγορασω απ τον καινουργιο γερμανικο φουρνο στην 7η, επιστρεφοντας απ τη σχολη, εκτος κι αν δεν ειναι ανοικτος(?). Θα βάλω στη σχαρα μερικα λουκανικα τυριου και λευκα. Καμια δεκαρια πρεπει να 'ναι. Περισσεψαν απο προχθες. Θα τα ψησω για τα πιτσιρικια. Μακαρι, να χει στο ντουλαπι και αυτη τη νοστιμη γλυκια βαυαρικη μουσταρδα που αγαπαει ο Paul να τρωει με ψητα λαχανικα. Ετσι θα κανω σε λιγη ωρα που θα ειμαι στο σπιτι.

Σε λιγη ωρα θα υποδεχτουμε τον yiannis, τον manouil, τoν armstrong και τη melani, με τις οικογενεια τους, με στολισμενο το σπιτι αγριολουλουδα.
Ειναι η περιποιηση για οσους αγαπω.

No comments: