19.5.12

Le Petit Prince

Κι ηρθε η ωρα περισυ το καλοκαιρι, που τα παιδια θα μαθαιναν γι' αυτο το μικρο μικρο πριγκηπα που ακουσαν πολλες φορες απο το στομα των γονιων τους.
Η μικρη Αρτεμη, κοιταζε με σουφρωμενα χειλακια τα δικα μου καθως διαβαζα, αλλα κλεφτα την κοιταζα.
Ο Ποσειδωνας, αντιθετα ειχε τεντωσει προς τα πανω το μερος εκεινο μεταξυ των φρυδιων κι ειχε τεντωσει επισης τα χειλη προς τα εξω, ενω τα διατηρουσε σφιχτα.
Το γλυκακι ο Απολλωνακος... εχασκε. Το στομα του κρεμοταν προς τα κατω. Τοσο που κοντευε να καταπιει το βιβλιο, οπως ειναι ολοκληρο. Κι ολο κοιταζε με αγωνια την καθε καινουργια ζωγραφια καθε που γυριζα σελιδα. 
Μια επισκεψη, καμια φορα και δυο καθε βραδυ, ως που... τελειωσε. Τα ματια τους με κοιταξαν με νοημα, μα βουρκωμενα. Τελειωσε

Μα που ειναι τωρα ο μικρος, μαμα; 
Εκει οπου θα τον βαλετε. 

Κι αμα τον βαλουμε στην βιβλιοθηκη; 
θα γινει μερος της γνωσης σας. 

Κι αμα τον βαλουμε κατω απο το μαξιλαρι; 
Θα γινει μερος των ονειρων σας. 

Κι αμα τον βαλουμε στην καρδια μας; 
Θα φωτιζει την ζωη σας


Le Petit Prince est une œuvre de langue française, la plus connue d'Antoine de Saint-Exupéry. Publié en 1943 à New York, c'est un conte poétique et philosophique sous l'apparence d'un conte pour enfants.

Le manuscrit original est conservé à la Pierpont Morgan Library à New York sous la cote 1317611.

Chaque chapitre relate une rencontre du petit prince qui laisse celui-ci perplexe quant au comportement absurde des « grandes personnes ». Chacune de ces rencontres peut être lue comme une allégorie.

Le langage, simple et dépouillé, parce qu'il est destiné à être compris par des enfants, est en réalité pour le narrateur le véhicule privilégié d'une conception symbolique de la vie.

Les aquarelles font partie du texte2 et participent à cette pureté du langage : dépouillement et profondeur sont les qualités maîtresses de l'œuvre.

On peut y lire une invitation de l'auteur à retrouver l'enfant en soi, car « toutes les grandes personnes ont d'abord été des enfants. (Mais peu d'entre elles s'en souviennent.) ».

L'ouvrage est dédié à Léon Werth, mais quand il était petit garçon.


2 comments:

Anonymous said...

Omorfh glykia h apanthsh ths mamas
to nohma toy mikroy prigkhpa se treis protaseeis!! Esy eisai;;;

Kyra said...

Ποιος αν ειμαι εγω; Ο μικρος πριγκηπας;;;!!!;;;