25.5.12

Μια Κουράδα

Βγήκαμε το πρωι από το σπίτι για το σχολειο, μετά από ενα οικτρό βράδυ με πυρετο της πιτσιρικας, είχαμε πάρει μόλις το πρωινό μας, και να σου μια κουράδα... ΝΑ! Μακρουλή, σφιχτη, παχια, μαυριδερη. Πεθανα στα γελια με το μικρο νουμερο δυο. Αλλαξε για κλασματα δευτερολεπτου η μουρη του, κι ελαφρως παγωσε. Επειτα, προχωρησε με το κεφαλι όρθιο και μουρμουρισε: shocking!
Εγω δεν ηξερα αν επρεπε να την προσπεράσω, όπως κάνω με όλες τις κουραδες που συναντω στην ζωη μου, ή να την πετάξω στα σκουπίδια. Τελικά, αποφάσισα στην παρουσα φαση να την αφησω όπως έιναι. Άμα θα την έβρισκα στον γυρισμό, θα την τακτοποιούσα. Εχω και παιδια να προσατεψω απο την μποχα. 

Κι ετσι κι έγινε. Γυρνώντας στο σπίτι, η κουράδα ακόμα εκεί. Αλλα τι περίμενα; Να βγάλει ποδαράκια και να φυγει!; Όπως όλες οι κουραδες τις γης μένουν στάσιμες, έτσι εμεινε κι αυτη. Οπότε χρειάστηκε να ασχοληθώ μαζί της. Είπα στην αρχη να της δωσω μια και να πέσει στην άκρη του δρόμου, αλλα σκεφτηκε πως ετσι θα λερωθω κι εγω αλλα κι ο υπολοιπος κόσμος. Τα μετρα θα πρεπε να ταν δραστικα, σκεφτηκα. Πήγα στο σπίτι και πήρα μια χαρτοσακκουλα. Την μάζεψα και την πέταξα στον κοντινο κάδο! Αφιερωσα δλδ λίγο απο τον ελαχιστο χρονο μου, και η κουράδα εξαφανιστηκε.

Ετσι, είναι... 
Διοτι, άμα κάνουμε πως δεν βλέπουμε, τη πατάμε κυριολεκτικα! Ας ανοιξουμε τα ματια μας κι ας μην φοβομαστε να τα βάζουμε με τις κουραδες, που συνανταμε στο δρομο μας. Αφυπνίζοντας και τον υπολοιπο κοσμο, τουλαχιστον, αρχικα, να είναι προσεχτικοι, να μην λερωθουν. 
Στην πορεια βλέπουμε.

διαβαζω:
EUROPEAN GOVERNMENTS, having taken trillions of dollars in private debt onto the public books, face a dilemma. If they take Merkel's medicine and slash government spending, cut wages, privatize state-owned enterprises and raise taxes on workers, they will choke off economic growth as unemployment rises and consumer spending plummets. And as the example of Greece shows, the shrinking economy will make it even harder for governments to repay debts, despite the bailouts.
The failure of austerity programs to produce an economic recovery has compelled politicians to at least call for a "growth pact" in the eurozone, even if there's been little action so far. The liberal economist and the New York Times columnist Paul Krugman has decried "the apparent determination of European leaders to commit economic suicide for the Continent as a whole."
But there are huge risks for governments that consider breaking with the austerity program and trying to spend their way out of debt.
Because the 17 nations that are members of the euro don't control their own currency, they can't boost spending as easily as they could in the past, when their central banks could effectively just print money. Governments are also constrained by the fact that the bond market will force them to pay much higher interest rates to borrow money unless they cut their budget deficits.

2 comments:

Anonymous said...

Μονο για τέτια είστε τα σκατα στα σκατα.

Anonymous said...

Αντιθετα...

Ειναι πολυ καλη στο να μαζευει σκατα..γι αυτο προσεχε μην σε μαζεψει..