27.3.12

Μικρό Διαβολάκι

Γνώρισα ένα κορίτσι. Ήταν τόσο σεξι. Δεν μπόρεσα να της αντισταθώ. Δεν ήθελα να της αντισταθώ. Ο Paul είδε πως την κοίταξα. Είδε πως πέρασε από δίπλα μου και μ άγγιξε με τα μαλλιά της. Έλαμψε η σάλα του πρωινού. Περίπου μισό κεφάλι ψηλότερη από μένα. Ολόξανθα μαλλιά. Εκείνο το ξανθό που με τρελαίνει. Σαν τα ξανθά μαλλιά της μικρής μου Inna. Το στήθος της... ω! Το στήθος της. Οι ρώγες της! Ανοιχτόχρωμες, καφέκόκκινες. Τις φίλησα αργότερα όταν με έμπασε στο (υποθέτω) δωμάτιό της. Με στρίμωξε εκεί μέσα, μικρο κορίτσι. Πίσω από την κλειστή πόρτα. Μου δωσε ένα φιλάκι στ' αυτί κι έπειτα τραβήχτηκε πίσω, με κοίταξε μ' ελαφρά σκυμμένο το κεφάλι προς τα κάτω. Δεν θα την ξεχάσω ποτε. Πάγωσα. Σταμάτησα ν αναπνέω. Έσκυψα υπνωτισμένη. Ανασήκωσα με το δεξί μου χέρι το βυζί της μαζι με τα ρούχα. Το φίλησα. Μοσχομύρισα γυναίκα που μόλις βγήκε φρέσκια από το shower, πικάντικη και ζωηρή. Οι ερεθισμένες ρώγες μέσα από ένα κολλητό ρούχο είναι μια άκρως διεγερτική εικόνα.

Αμέσως, μετά το φιλί, βγήκα αλλοπρόσαλλη έξω κι εκείνη μου 'πε κάτι στα ρώσικα ή κάτι τέτοιο και με τράβηξε. Πάλι στο μισοσκόταδο του δωματίου. Θυμήθηκα. Το κορίτσι που κοίταζα πριν 3 μέρες στο live της μπάντας του Paul. Εκείνη ήταν. Τώρα που μπορώ και σκέπτομαι, εκείνη ήταν. Το ίδιο κορίτσι. Το ίδιο παλιοκόριτσο. Με το τατου χαμηλά στο λαιμό.  Πως βρέθηκε εδώ; Πως βρέθηκε στο ήσυχο σ/κ μου; Πως μπορεί ένας διάολος να εισχωρήσει στη γαλήνη ενός ξενοδοχείο δίπλα στην όχθη του ποταμού hudson;

Δε με νοιάζει πως βρέθηκε μπρος μου. Θελω τόσο να χαιδευσω το μουνάκι μου. Θυμάμαι την επιδερμίδα της. Τη τραχιά φωνή μου. Τη στιγμή που παιζε με την γλώσσα της την κλειτορίδα μου. Θέλω να την ξαναδώ. Ίσως, να την πάρω στο τηλέφωνο.



















Ποσο όμορφα ανταποκρίνεται το κορμί μου όταν
την σκέφτομαι