8.3.12

Η Δημιουργία Μέσα Μου

Όταν γυρίσω ελλάδα θα ψάξω για το μέρος όπου θα δημιουργήσω τα όνειρά μου. Μερικά μέτρα γη, ένα σπίτι, του οποίου οι πολυτέλειες του, θα 'ναι φωτοβολταϊκή εγκατάσταση, πηγάδι ή γεώτρηση, τα βιβλία μας, δορυφορικό ίντερνετ, μερικά κρεβάτια παραπάνω για τους φίλους που θα 'ρχονται. Ποδήλατα και μια βάρκα... ένα τρεχαντήρι, να μας περιμένει κάτω στη θάλασσα. όχι, δεν έχω ένα συγκεκριμένο μέρος στο μυαλό. Μην παραξενεύεσαι από τις εικόνες. Ίσως, στο μυαλό μου κλωθογυρίζουν το καστελόριζο, η γαύδος, η ιθάκη. Μπόρει να 'χει μπει τ' αγκίστρι κι η υδρα. Παλιές μνήμες απ' τα τρίκαλα, τα γιάννενα, τη καστορια, τις πρεπσπες. Ένας αχταρμάς απ' τα ταξίδια.

Το πρωί θα ξυπνάμε με τον πετεινό να λαλεί. Ένα φιλί. Ένα κρυφό κοιταγμα στο κοινό παιδικό δωμάτιο. Λίγο νερό στα κορμιά να ξυπνήσουν. Κρύο. Κάλτσες χοντρές. Αρβυλάκια. Τζιν. Τζάκετ με γούνα. Η πόρτα ανοίγει. Οι κότες θέλουν φαεί. Η αγελάδα μουγκανάει. Τα πρόβατα θέλουν καθάρισμα κι οι κατσίκες άρμεγμα. Ο γάιδαρος μπάφιασε, από κοντά και το βόδι. Άντε να τα πάμε έξω στον πάσσαλο. Τα σκυλιά διψούν.

- Το γουρούνι άρρωστο; 
- ...
- Φώναξε τον κτηνίατρο.

Ο ήλιος βγήκε. Μετά πάλι. Ξύπνα καρδιά μου. Φιλάκια. Γαργαλητά. Αγγουροξυπνημένα ματάκια. Τον ακούω να τον ξυπνάει. Ευτυχία. Αυγουλάκια τηγανισμένα στο δικο μας λαδι. Βρασμένο φρέσκο γάλα απ' την καρδάρα. Στημμένα πορτοκάλια απ' τα δέντρα. Ζυμωμένο ψωμακι απ' τα χθες. Βούτυρο χτυπημένο από τα δικά μας χέρια. Τσάι που έλειωσαν τα δικά μας πόδια να μαζέυουν. Πλούσιο το πρωινό. Η γη με φροντίζει. Αλήθεια σου λεω...
8:00
Ώρα για το σχολειό. Ποδήλατο και δρόμο. 
- Στο καλό πουλάκι μου.
- Pauuuuul, μη ξεχάσει η μανα να ζυμώσει τη φραντζολίτσα μου...
- Ναι, τζιτζίκι μου, δε το ξεχνώ!

Φιλάκια καθώς ξεμακραίνει το παιδί και χάνεται στη στροφή του δρόμου. Έι... Μη γελάς! Έχω χάθει μέσα στα βιβλία. Αυτό που περιγράφω... Κάπου χαμμένη μεσ' στην Μαρούλα Κλιάφα & την 'Αλκη Ζέη. Τον Ρενέ Γκιγιόμ και τον Φουρνιέ. Ανάσα. Γύρω μου ελιές.  Συκιές. Μουσμουλιές. Κυδωνιές. Λωτοί. Παίρνω το μωρό αγκαλιά. Ανάσα βαθιά. Ανάμεσα στις κερασιές, στις βερικοκιές, στις δαμασκηνιές, στις ροδακινιές. Στροβιλίζομαι με το μικρό αγοράκι, που δε θέλει σήμερα να πάει σχολείο. Εκει. Χρωματική πανδαισία. Μήλα. Ρόδια. Αχλάδια. Κλείνω τα μάτια. Ο συντροφός μου μου δίνει ένα φιλί. Μυρωδάτα περγαμοντα, πορτοκάλια, μανταρίνια και λεμόνια. Ακομα πιο βαθια ανάσα. Τοσο βαθιά που νομίζω ότι θα πεθάνω.

- Καλημέρα!
Ήταν η φωνή τ' ανθρώπου που μας βοηθάει στις δουλειές.
- Καλημέρα, Καλώς τον!
Ο Paul φωνάζει ένα ξερό καλημέρα, από βρωμερό άνδρο της γελάδας. Καθαρίζει ήδη.
- Λοιπόν, πρώτα καφεδάκι και μετά...
Μέχρι το μεσημέρι, όλα είχαν μπει στην θέση τους. Μέχρι να ρθει τ' αύριο. Το φραντζολάκι του κούτσικου τυλιγμένο στο πανι. Η πίτα με τ' άγρια χόρτα, που μαζέψαμε το πρωί, εγώ με τα αλλά δύο μου παιδιά, ενώ σαλαγούσαμε τα ζωντανά στο βουνό, κρύωνε στο ξύλινο τραπέζι. Τα ρεβίθια στο φούρνο με μπόλικο λάδι, ρίγανη και κρεμμύδια από το μποστάνι μας περίμενε. Το φρέσκο τυρί.
- Είναι κανείς εδώώώώώ;
- Αγάπη, κάποιος φωνάζει από τ' δρόμο.
Χαμόγελα. Αγκαλιές. Φιλιά. Παρασκευή. Η Helen, ο παιδικός μου φίλος JB, ο Κωνσταντίνος, o Hill, η μικρούλα Hannah. Πήραν άδεια από την δουλειά τους. Πήραν τα παιδιά πιο νωρίς από το σχολείο. Για αυτό υπάρχουν οι καλές δικαιολογίες. Μερικά λουκάνικα με πορτοκάλι στο τηγάνι. Κρασί απ' το πρώτο μας βαρέλι. Καλώς Ήρθατε. Να τώρα όπου να ναι θα 'ρθει κι ο... Μα να! Φουριόζος μπαίνει στην αυλή. Αλλού το ποδήλατο, αλλού η τσάντα.
- Κωνσταντίνε... μου 'λειψες.
- Είδες ποιος ήρθε μάτια μου;
Καινούργιες αγκαλιές. Καινούργια φιλιά. Συγκίνηση.
- Άντε να δείτε τις κοτούλες. Σε λίγο τρώμε. 6 παιδιά.

Μη γελάς μαζί μου. Αυτά ονειρευόμαστε. Ένα βιβλίο. Τσικουδιές. Οι τρείς να παίζουμε μουσική και να χειροκροτούν οι άλλοι δυο. Και το βράδυ, κουρασμένοι. Ύπνος ευτυχισμένος.

Αυτή τη ζωή δεν θα την άφηνα ποτέ. 
Αυτή τη ζωή ίσως να μην την βρω ποτέ.

8 comments:

Anonymous said...

To vlepw oti se kapoia fasi tis zwis sou 8a tin kopaniseis telika se kanena xwrio filiko pros ta anixta myala.....

the BluE

Anonymous said...

kai meta skaei h laura xaxaxaaxaxa

kostasvl

Kyra said...

@the BluE Το βλέπεις, ε?
προς το παρον, γύρισα από ένα αναζωογονητικό σ/κ στα βουνα της πενσυλβανια :]

Kyra said...

@kostasvl τς! τς! τς!

Anonymous said...

@ kyra :P! :P! :P!

Anonymous said...

pi pi pi, αλλα οταν θα ρχεστε και θα πινουμε τα κρασακια μας, θα σας κοπει το γελιο

Anonymous said...

an einai na rtho gia krasaki kai na mhn gelame tote pame kalytera se kammia khdeia na taraksoume ta koniak na ginoume kai skroumpela mia ora arxytera

Anonymous said...

κουρούμπελα, λεγεται! να μαθαινουμε που και που και καμια χρησιμη λεξη