1.9.10

Χήνες Μου Ξύπνησαν Τ' Αυτιά

Καθώς εκείνο το πρωινό
γύριζα από ακόμα μια σκατά
βραδιά στο μαγαζι, είδα μια
εφημερίδα να αιώρείται πάνω
απ' το κεφαλι μου.
Προσπάθησα να την πιάσω,
αλλα μονο να την αγγιξω
καταφερα. Τεντωθηκα, ξανατεντώθηκα
αλλα τίποτα. Βαρέθηκα να τρεξω καθως
ξεμάκρυνε μακρια μου.

Ανοιξα την πορτα της παλιας
πολυκατοικιας. Ανέβηκα τις
σκαλες μεχρι τ' ασανσερ.
Μπηκα. Χαλασμενο και παλι.
Ανεβηκα τους εξι οροφους με
τα ποδια. Μου βγηκε η
γλωσσα. Ανοιξα την απεναντι
πορτα. Ακουμπησα απαλα τα
κλειδια πανω σε ενα μικρο
τετραγωνο τραπεζακι, που
βρωμαει λουστρο.

Προχωρησα στο διαδρομο.
Ανοιξα τα μπατζουρια που χα
αφησει κλειστα. Ενα
ασθενοφορο περνουσε. Ετσι
θα με παρουν καμια μερα κι
εμενα. Οι γιατροι θα
ειδοποιησουν φιλους και
γνωστους πως πεθανα. Μυριζει
σουβλακι. Μυρωδιες ανακατες
με καυσαεριο. Μποχα.

Τραβηξα στην κουζινα. Πηρα
ενα ποτηρι. Το γεμισα αργα
με νερο. Ηπια.


μερος α