27.3.10

Sax

Μ΄ένα σαξοφωνακι αγκαλια κι ενα μολυβι, πηρα τον δρομο. Καθαριζει η σκεψη. Το μυαλο μου εχει γεμισει μουσικες. Θελω να το μαθω αυτο το οργανακι. Το χω μερακι. Γι αυτο το εχω συνεχεια αγκαλια. Καθομαι στα σκαλια του Κωστη Παλαμα, του κτιριου ντε, κι οι μουσικες συνεχιζουν να μπαινουν μεσα στο μυαλο μου. Πως να τις εκφρασω;

Τα τυμπανα ειναι καυλα. Το σαξοφωνο αμφισβητηση.

Ο ιδρωτας τρεχει ηδη. Ενας ανεξηγητος μηχανισμος, σαν του ιδιου του οργανου. Ψαχνω την πρωτη νοτα, σαν αυτη να με σωσει. Ψαχνω τον κεραυνο μου. Το μουδιασμα. Καρτερω. Φοβαμαι να διαλεξω μια. Εχει πολυ σημασια η πρωτη νοτα. Μου κανει κεφι τουτο το ψαξιμο. Εχει σημασια. Εχει νοημα.

Απραξια

Κοιταζω περα. Ανησυχια στο δρομο. Ενα πληθος τοσο φωνακλαδικο.

Τι ειμαι αραγε; Αρχαρια ή ερασιτεχνης; Αραγε, ενας ελεφαντας μπορει να παιξει σαξοφωνο με την προβοσκιδα του;

Δεν μου αρεσει να φτανω λαχανιασμενη καπου και ιδρωμενη. Δεν μου αρεσει η μυρωδια της ναφθαλινης. Δεν μ΄αρεσει να διαβαζω μπουρδολογα φυλλαδια του δρομου. Δεν μου αρεσουν τα αρπαχτικα και αυτοι που τρωνε σαρκες. Δεν μ αρεσει να σου πριζω τα αρχιδια, καθε που τρελαινομαι και μελαγχολω. Δεν μ αρεσει να με περιμενεις και να μην ερχομαι ποτε. Δεν μ αρεσει που σπαει η μυτη του μολυβιου και δεν εχω με τι να την ξυσω. Δε μου αρεσει που ποτε δεν θα μαθω να παιζω το σαξοφωνο.

Σηκωθηκα και εφυγα. Μπερδευτηκα μεσα στο πληθος και εκρυψα τα δακρυα μου να μη τα δει ποτε κανεις.

2 comments:

Anonymous said...

les na ksekinisw na mathw fysarmonika? ki egw meraki to exw

Finally_Connected said...

μετα απο ενα χρονο ξαναδιαβαζω το σχολιο, ναι! εχω κι εγω τα δικα μου, και αναρωτιεμαι, για μια ακομα φορα, ποιο ειναι τουτο το ατομο που θελει να μαθει φυσαρμονικα;